تعریف ثبت اختراع

تعریف ثبت اختراع

اختراع به معنی راه حل جدید و نوآورانه برای یک مشکل فنی است . این راه حل ممکن است به ایجاد دستگاه، محصول، روش یا فرآیند کاملاً جدید مربوط باشد یا ممکن است فقط بهبود جزئی محصول یا فرآیند شناخته شده ای باشد. در واقع طبق ماده 1 قانون ثبت اختراعات مصوب سال 1386، اختراع نتیجه فکر فرد یا افراد است که برای اولین بار فرآیند یا فرآوردهای خاص را ارائه میکند و مشکلی را در یک حرفه، فن، فناوری، صنعت و مانند آنها حل مینماید. صرفاً پیدا کردن چیزی که در طبیعت موجود است بطور کلی اختراع محسوب نمی شود؛ مقدار مناسب ابتکار انسانی، خلاقیت و گام اختراعی باید وجود داشته باشد.

به طور کلی می توان گفت که راه حل ارائه شده برای مشکل خاص باید دارای شرایط ذیل باشد:

۱- اختراع باید جدیدباشد

یک ابداع در صورتی جدید است که بخشی از سابقه افشاء قبلی نباشد. بطور کلی، سابقه افشاء یعنی تمام دانش فنی مربوط که در تمام نقاط جهان قبل از اولین تاریخ تسلیم تقاضانامه ثبت اختراع مورد نظر، در دسترس عموم قرار داشته است. افشاء قبلی، علاوه برسایر مسائل، شامل اختراعات، تقاضانامه های ثبت اختراع وانواع مختلف نشریات غیر اختراعی است. کشورهای مختلف برای سابقه افشاء قبلی تعاریف متفاوتی ارائه داده اند. در بسیاری از کشورها، هر نوع اطلاعاتی که برای عموم در هر نقطه از جهان بصورت کتبی، مکالمه شفاهی، از طریق نمایش یا استفاده عموم افشاء شده باشد، سابقه افشاء قبلی محسوب خواهد شد. در نتیجه، انتشار وابداع در یک مجله علمی، ارائه آن در یک کنفرانس، استفاده آن در تجارت، نشان دادن آن در کاتالوگ شرکت در واقع فعالیت هایی هستند که می توانند جدید بودن ابداع را از بین ببرند و آنرا غیر قابل ثبت کنند. اینکه چه اختراعی جدید تلقی می شود نیاز به بررسی دارد.

۲- اختراع باید دارای گام ابتدایی باشد

یکی دیگر از شرایط ماهوی اختراع برای ثبت ، این است که حاوی گام ابتکاری باشد. یک ابداع در صورتی حاوی گام اختراعی (یا غیر بدیهی) خواهد بود که با در نظر گرفتن سابقه افشاء قبلی، ابداع مورد نظر برای شخصی که در رشته خاص فناوری مهارت دارد امری بدیهی نباشد. شرط عدم بدیهی بودن بمنظور تضمین این است که اختراعات فقط برای دستاوردهایی که واقعا نوآورانه وخلاقانه هستند ثبت شوند و نه برای مواردی که شخصی با مهارت های عادی در رشته مورد نظر بتواند به آسانی از آنچه که موجود است استنتاج کند.

برخی نمونه های آنچه که نمی تواند نوآورانه باشند عبارتند از: تغییر صرفا اندازه؛ قابل حمل کردن یک محصول؛ معکوس کردن قطعات؛ تغییر مواد؛ یا جایگزین کردن بوسیله یک عملکرد یا قطعه معادل.

۳- اختراع باید کاربرد صنعتی داشته باشد

اختراعی از نظر صنعتی کاربردی محسوب می شود که در رشته ای از صنعت قابل ساخت یا استفاده باشد. به منظور اینکه یک اختراع قابل ثبت باشد، باید بتوان آنرا در صنعت یا برای مقاصد تجاری استفاده کرد. این اختراع نمی تواند صرفا یک پدیده نظری مفید باشد و باید برخی از فوائد عملی را نیز ارائه دهد. واژه «صنعتی» در اینجا به معنی گسترده آن است و هر چیزی که صرفا فعالیتی فکری یا زیبا شناختی باشد را دربرنمی گیرد.

 

نکته: اختراعی قابل ثبت است که حاوی هر سه شرط ذکر شده باشد.


چاپ   ایمیل